1959-1971 Dick liet zijn eerste geluid horen op een zondagochtend om 9 uur, maar in niets dachten zijn ouders aan een nieuwe Wes Montgommery. Daarvoor moest er nog veel gebeuren. De dagelijkse gang naar de kleuterschool en lagere school bijvoorbeeld,in het o zo vredige verzuilde dorpje in de wouden van friesland. Met blokfluitles en de eerste akkoorden op gitaar heeft hij het eelt op zijn vingers gekweekt. Nagelbijten aan de linkerhand bleek voor hem opeens een praktisch voordeel te hebben. Toch werd er een goede schaar, vijl en polijstschuurpapier gekocht om de nagels tiptop in de juiste conditie te krijgen. 1971-1979 Tijdens zijn HAVO-periode kwam de muziek tot leven. Verantwoordelijk voor de coming-out was Nico Akkerman, zijn neef uit Groningen Siddeburen, een jaartje ouder, en dus ver vooruit. Is met deze interprovinciale verbroedering ook de kiem gelegd voor zijn voorliefde voor cross-over muziek? Voor het eerst speelde hij in een groter geheel in de gospelgroep "de Koartling-Sjongers". Daarna volgden de "Joy for People" uit Dokkum. Het werd tijd voor een eigen band. Het popgroepje heeft nimmer een naam mogen hebben; wel de andere mensen waarmee hij speelde: bijvoorbeeld drummer Kees Boomsma en Peter van de Ploeg, de slaggitarist van de legedarische friesche band "de Kast". Het VWO (1977-1979) werd per post afgehandeld via het L.O.I.; zodat er tijd over bleef voor het echte werk, slagersknecht in de zaak van zijn vader en werken in een jeugdherberg in Reewijk. Kortom, een jeugd om je vingers bij af te likken! 1979-1984 zijn zijn conservatorium-jaren in Groningen. Klassiek gitaar studeren als hoofdvak onder leiding van Willem van Lier, met als bijvak slagwerk. Al gauw speelde hij als gitarist in de big-band van het conservatorium, onder leiding van de reeds overleden Rob Smit. Hier en tijdens de vele bezoeken aan het toenmalige jazzcafe de Troubadour werd de basis gelegd voor de liefde voor de geïmproviseerde muziek, jazz zoals het door leken wordt genoemd toen. De zoektocht naar het net-even-anders begon bij arrangeur/componist Henk Alkema. Deze schreef de muziek voor een theatervoorstelling van Hessel van de Wal, een Fries cabaretier. Dick viel in als bassist en raakte gefascineerd door de vreemde harmonisatie van bekende stukken. Er gloorde een nieuw perspectief. De uitvoering van de Canto General door het "4-mei project" uit Groningen was een productie, die hij niet had willen missen. Je treedt tenslotte niet elke dag op in Vredenburg. Daarnaast heeft Dick die jaren meegespeeld met het Noord Nederlands Orkest. Zo kwam Dick aan zijn eerste nette pak met bijpassende overjas. Het eerste jazz-avontuur bleek geen kort leven beschoren. De Troubadour was dé plek voor jazz-muzikanten. Of het de rook was, de drank of puur de muziek; daar kwam avond na avond iedereen die een instrument kon vasthouden, op zoek naar nieuwe noten. Uit de eerste sessies, die hij daar deed ontstond een formatie met Marcel Rotgans en Philip Baumbarten. Eén fantastisch optreden en deelname aan een wedstrijd in Hilversum waren het korte gevolg. 1984-1989 Cum laude slagen aan het conservatorium te Groningen leidt tot verplichtingen. Maar om te slagen als uitvoerend klassiek gitarist moet je over een lange adem beschikken. Eindeloze oefenuren en een aantal optredens in het westen des lands verder, heeft hij er een punt achter gezet. En om nou altijd voor een beleefd gezelschap van lijken-op-leeftijd te spelen; nee, daarvoor klopte zijn hart nog wat te snel. In de uitvoering verlangde zijn hart te zeer naar een andere sfeer: de sfeer van pop en jazz, jazz en pop, jazz, theatermuziek, jazz, kortom het andere. Ellen ten Damme zong in "the Hit " en Rusticus speelde mee. "More Great Guitars" was een eenmalig project met Gerard Ammerlaan, Bert Klein, Winfred Buma, Erwin Java, Piet Hoeksema en Dick. Ze speelden in de Spiegel en op het zomerfestival "Sterren in het bos" in het Sterrenbos in Groningen. Voor de "Stichting Jazz" heeft Dick een aantal jazz-workshops gegeven in de Spieghel. Groningen stond toen nog op zijn kop wat Jazz betreft! Met bassist Jelmer Dijkstra kon Dick goed overweg. Muziek maakten ze in de Spieghel met blazers als Martien Stienstra, Louis Hummel, Johan huizing en met trompettist Freek bakker. Ook Egbert Jas was een bassist naar zijn hart. Ze ontmoetten elkaar in WERK IN UITVOERING, toen nog een zelfstandige theatergezelschap. Met Egbert Jas is Dick ingehuurd om een jaar lang de uitvoering van het theaterstuk " Wie niet wondert waait weg" van de italiaanse schrijver Luïggi Pirandello van muziek te voorzien. Een roerige periode, die werd afgesloten met nog een aantal bandjes, zoals het trio met Louis Hummel en Gerrie Arling; een band met Boelo Klat-piano, Victor de Boo-drum, Louis Hummel-sax en Jan Fokkema- bas genaamd: " Steeplechase". 1989-1994 en verder..; Natuurlijk moet er brood op de plank komen. Muziek kun je niet eten. Dus is hij op zijn dertigste chemie gaan studeren. "Ergens moet er iets blijven borrelen en bruisen, nietwaar?": Zal Dick gedacht hebben. En zo is hij les gaan geven. Eerst op het Ichthus college in Drachten, vervolgens dichter bij huis, op het Augustinus college in Groningen, als leraar scheikunde. Een school, waar goddank ook wel wat muziek in zit. Soms letterlijk tijdens sommige projectweken. In het jaar 2004 op uitwisseling naar Italië geweest en daarvoor al naar Oostenrijk met een toneelgezelschap. Samen met Jaque Westerveen maakt Dick muziek voor deze stukken. Het leven is zo slecht nog niet. Daarbij is er nog steeds tijd om muziek te maken. 2001 Voor toneelvereniging IOVIVAT uit Garnwerd heeft hij in samenwerking met Dominique van Vree (script-tekst) en Ben Smit (regie) het stuk De Vogelaar gecomponeerd. Tien avonden uitverkocht in het kerkje van Oostum. Uitvoerende muzikanten waren Dick Rusticus- toetsen!!, Bennie Timmer- gitaar en Fons Sluyter- bas. Op deze site zijn wat teasers te beluisteren van de cd. In 2005 werd het nog eens dunnetjes overgedaan met het stuk Mark & John. Een product van stichting De Steeg in coproductie met de Kolk te Assen. Hiervoor is een aantal clips gemaakt die hier op deze site te bewonderen is. En de samenwerking met Gerard Ammerlaan wil maar niet stoppen! Hij, als de meest eigenwijze bassist van het noorden is toch een soort geestesverwant wat betreft het zoeken in de muziek. Dit heeft vervolgens Eastgate, Ammerlaans band, een project genaamd "City on the rooftop", een prachtige opening van Het Botenproject in de binnenstad van stichting groningerwelvaart en het laatste bandjes Mr.Genius en Arkho opgebracht. Backyard Vision was een project dat in de zomer van 2008 van start ging en een kleine tour langs de noordelijke schouwburgen heeft gemaakt. Ook speelde het in de Spiecheltent op het Noorderzonfestival in Groningen. De Jazzfietstour wordt zo langzamerhand ook een vaste plek waar Dick zijn geluid mag laten horen. Ook in 2009 stond Dick weer in Frytum , zoals in de agenda staat vermeld.